Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





donderdag

Dat kwetsbare IK.



'Kom niet aan mijn IK, wie denk je wel dat je bent!'
Is het mogelijk dat IK los te laten en gewoon door je heen te laten stromen wat er komt, wat er is?
Mijn persoonlijke IK wordt stil zodra ik hierover tracht te schrijven...
Stel, ik zou schrijven, het belang van de ander gaat altijd voor...dat zou waarschijnlijk vreemd klinken.
Anders formuleren misschien dan?
Oké, wat zou mij tegen houden de ander 'voor te laten gaan' en alle ruimte te geven?
De gedachte van; Ja, maar IK dan? Laat dat 'maar Ik dan' eens los en er ontstaat een onmetelijke ruimte, voor jezelf én voor de ander.





3 opmerkingen:

  1. Prachtig !
    Tot we geconfronteerd worden en in de weerstand schieten omdat het aan de botten komt. :-)
    Ik las ergens:
    Als je denkt dat je er bent moet je maar eens een weekje familieleden in huis nemen. hihihi.
    Maar we gaan door met loslaten en ruimte creëren mooi geschreven Walter.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Walter je zal er niks van snappen, maar soms lees je iets en dan vallen zaken op zijn plaats. Het befaamde kwartje valt op zijn plek
    Voor mij vandaag dit stukje, een worsteling van de laatste tijd intensiveert gigantsch maar ik kom los uit de houtgreep.
    En er is meer ruimte dan ik dacht en er is meer ruimte dan ik dacht.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Snappen hoef ik het ook niet, maar het voelt goed wat je hier schrijft.
      Een 'mooie' dag gewenst,A.

      Verwijderen