Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





dinsdag

De beelden in je hoofd.

Een vervolg van; Ervaren en verklaren.


Een overdenking die uiteindelijk tot 'God' zou kunnen leiden.

De afbeelding bij dit bericht gaat niet om de persoon die erop staat, het gaat erom wat 'beelden' (images) bij je op kunnen roepen. Daar waar de ene een artistieke foto bewerking ziet, die  doet denken aan sprookjes figuren of verlichte wezens, ziet de ander er dood en verderf in, kommer en kwel.
Beelden roepen gevoelens bij ons op, de expliciete beelden van engelen en duivels lijken de meest neutrale te zijn. Althans wat betreft hun mogelijke invulling; goed en slecht, lieflijk en griezelig.
Maar een beeld zoals de bijgeleverde fotobewerking is al veel meer onderhevig aan de gevoelens van de toeschouwer. We vullen een beeld in vanuit onze persoonlijke associaties...natuurlijk ook uiteindelijk bij engelen en duivels!
Als gelovige zullen ze je anders aanspreken dan als 'niet-gelovige' ( vanuit godsdiensten gezien).
Het archetype beschreven vanuit Jung's visie geeft daar een interessant beeld van.

Maar dan die invulling die wij zelf geven aan beelden in bepaalde gemoedstoestanden.
Bij een vrolijke bui zien we die beelden anders dan in een verdrietige of negatieve stemming.
Eigenlijk geldt dat voor alle beelden om ons heen en in die zin is de wereld zoals wij op een bepaald moment zelf in elkaar zitten. Onze subjectieve werkelijkheid.

Even een sprong naar 'God', het beeld van een beschermer, beeld van geborgenheid, beeld van veiligheid.
De man met de grote witte baard redt het niet meer in deze tijd, misschien nog voor een enkeling.
We kunnen onze bescherming zoeken in allerlei theorieën over van alles en nog wat...keus genoeg!
Maar dan, in de stille momenten van vertwijfeling, van eenzaamheid of ontroostbaar verdriet.
In welk eenvoudig beeld vinden wij dan onze steun?
Hoe ziet dat beeld er uit zonder het in te gaan vullen met allerlei plaatjes of ingewikkelde gedachten?

( Mijn eigen beeld van de beschermer is...... ) 

3 opmerkingen:

  1. Goed stuk Walter.
    Meestal leven we in de veronderstelling dat we alles zien zoals het is, en denken we dat we van binnen wel weten wat goed, fout, waar en niet waar is. Maar je hebt heel duidelijk omschreven hoe we vastzitten in onze beelden die nauwelijks iets met de pure werkelijkheid te maken hebben. De interpretatie van wat we zien en ervaren is afhankelijk van de mens die we zijn, op ieder moment anders.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb geen beeld van het Ultieme lieve Walter.

    Maar op zich, ik hou er altijd wel van om gezichten te 'lezen' Zonder emotie hoor, gewoon zien wat is, en ja daar kan dan tussendoor in een mensengezicht of een geschilderd gezicht iets van het Ultieme doorstralen waar ik dan her-kenning in vindt. Daarin is dan pure schoonheid voor mij. :)

    liefs Kagib

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Alles verandert voortdurend.Mensen zoeken inderdaad een soort veiligheid/houvast, wat niet zo vreemd is want hoe redden we het zonder. Toch zou je aan alles moeten twijfelen, ik vind twijfel heel goed en tegelijkertijd moet je vertrouwen op jezelf, dat je 'weet'. Ik denk dus wel dat we diep van binnen wel weten wat goed en waar is(voor ons)

    BeantwoordenVerwijderen