Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





donderdag

Vormen van depressie.




Geen wetenschappenlijke of psychologische analytische benadering, gewoon vanuit de persoonlijke beleving.
Manische depressiviteit blijkt bij mij altijd sluimerend aanwezig te blijven.
Met andere woorden, leren leven met die bruine ogen en ietwat scheve neus?
Oftewel, jezelf accepteren zoals je bent en eigenlijk is dat voor mij nog best te doen, ware het niet dat ik ook met een samenleving te maken heb.
De aard van mijn M.D. is door de jaren heen sterk veranderd, de ergste pieken en dalen zijn wat afgezwakt. Mijn levensomstandigheden zijn dan ook drastisch veranderd....Waarschijnlijk ook als gevolg van deze aanleg.
Zo in mijn eentje kan ik er best redelijk mee omgaan, van 'behoorlijk rot voelen' tot 'bijna over de top vreugdevol'.
Gewoon in een veilige laag blijven zitten lukt me niet en als ik met mensen ben speel ik vaak dat ik in die veilige laag zit. Uit zelfbehoud. Het is absoluut niet hetzelfde als je anders voordoen...Dus spelen is misschien een verkeerd woord, het is meer dat ik vanuit mijn veilige laag reageer op de buitenwereld, de mensen waarmee ik te maken heb.
In tijden dat mijn persoonlijke tweestrijd heftig is, kan die 'veilige laag' mij behoorlijk uitputten.

Soms heb ik de neiging het helemaal op te geven. Geen idee hoe dat eruit zou kunnen zien.
Opgeven en toch 'vrolijk' doorleven, want ik hou van het leven, van anderen en ook genoeg van mezelf!
Een vorm van opgeven is bijvoorbeeld mij terugtrekken uit alles wat niet noodzakelijk is om te overleven...
Ga d'r maar aanstaan!

Die veilige cocon waar ik dan in terecht kom voelt al snel als verstikkende eenzaamheid.

Zelfs dit schrijven benauwd mij op dit moment...toch weet ik dat ik in beweging moet blijven, benauwend of niet benauwend.



8 opmerkingen:

  1. Sterkte Walter, ga ermee door, ondanks alle angstige en eenzame gevoelens. Blijf lekker bloggen, daarmee heb je contacten die waardevol zijn. En in je dagelijks leven ga je contacten aan op een manier die bij je past. Ik vind je dapper!!!!!
    En de keerzijde is dat je een origineel en creatief mens bent. En dat is heerlijk, genieten daarvan!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik herken het wel Walter. Heb je een huisdier? Misschien rare opmerking maar ik merk aan mezelf dat het goed is dat ik voor mijn dochter en dieren moet zorgen, dat houdt me bij de les. Iets moeten is best wel goed, al is het niet altijd leuk natuurlijk :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Geen rare opmerking hoor, Margreet, ik heb inderdaad een huisdier. Poppie, de poes!

      Verwijderen
    2. ik herinner me het ineens ook, je schreef er weleens over..

      Verwijderen
  3. Ik vind het al heel wat dat je het neerpent. Niet voor iedereen zo evident. Op deze manier leren we je ook beter begrijpen want voor een van nature heel positief ingesteld mens als ik is het soms moeilijk om te begrijpen.
    En daar bedoel ik niets negatiefs mee want altijd alles heel positief bekijken is soms ook een handicap en dat kunnen veel mensen ook niet begrijpen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Respect and i love it.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Een stuk weer van je. ... dat lees je ... en dan ..... als ik weet, als ik überhaupt ooit weet hierop iets te antwoorden, laat ik het je weten......
    En wat de buurvrouw schrijft, we leren je weer wat beter kennen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Volgende keer sluit ik bij een expliciet stuk als dit misschien beter reacties af. Het is ook niet echt bedoeld om op te 'antwoorden'. Verslagjes hoe dingen in elkaar zitten, meer is het niet. Geschreven vanuit de ervaring dat ik niet de enige ben...

      Verwijderen