Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





dinsdag

Hem ben ik niet vergeten.

Een afschuwelijk verslag van gekte..
Ik heb hem weer eens gebeld, ja z'n nummer had ik nog.
'Hé, hoe is het met je en hoe is het met Poespas'
Ik wilde het gesprek luchtig beginnen...
'Klootzak, waarom heb ik nooit meer wat van je gehoord!
Nee, ik moest werkelijk een verkeerd nummer gebeld hebben..
'Ben jij het dan niet? '
 Er viel een stilte....
Dit kan de Hij toch werkelijk niet zijn dacht ik...
Een hijgende raspende stem; Ik ben aan lager wal geraakt..je mag me niet zo zien!


M'n keel sloeg dicht...
En verdwaasd vroeg ik weer hoe het met Poespas was..
'Kom naar me toe, ik heb je nodig'...
Ik sta te trillen op mijn benen en weet niet wat ik moet doen'.

'Kom naar me toe ik heb je nodig'..het is dat ik Zijn stem herken...
Ja, dit moet ik gewoon doen, want er is werkelijk iets mis bij hem, met hem!
Jezus, ik liep nog in mijn blote reet, snel aankleden en naar hem toe!


Duisternis...zijn huis is zwart, bizar zwart.

Het stinkt naar hel en verdoemenis..ik zie Hem niet echt, het is te donker in zijn huis..

'Wat is er in godsnaam met je gebeurd?' Bijna schreeuw ik het in zijn richting...
'Wat?'...
Hoe duisternis donkerder kan worden weet ik niet, maar alle licht viel weg..
 Toen ik Hem ontmoette was Hij een voorbeeld voor me, een soort God die echt bestaat...
'Ik heb kaarsen in huis', rochelde Hij..
Mijn huid werd ineens steenkoud, ja er waren werkelijk kaarsen nodig.
...Ik vroeg me af of Hij aan de drugs geraakt was...die vreemde lucht in huis?
Er werd een kaars opgestoken en voor het eerst sinds tijden zag ik Hem weer...
Mijn God, laat dit een nachtmerrie zijn!
Onherkenbaar uitgemergeld... 
Waarom huil je ineens vroeg Hij ook nog!
Nogmaals een waarom, ik heb me uitgekleed... nee waarom weet ik werkelijk niet..
Bij iemand die er zo slecht aan toe is kan ik geen kleren velen.
Poespas draait rondjes om mijn blote voeten, gek genoeg wordt hij goedverzorgd.
'Ik ga eten voor je maken, lieve vriend'...
Ik kleed me snel weer aan en ga boodschappen doen...onderweg lopen de tranen over mijn wangen.
Hoe kan iemand als Hij zo afzakken?

Teruggekomen vind ik Hem stuiptrekkend op de grond, Poespas likt Hem in het gezicht..
'Ik ben er weer hoor', zegt Hij lachend...Nee, ik geloof niet dat ik dit erg leuk vind.
Een salade en goed gevulde macaroni maak ik voor Hem.
Drank en drugs, o mijn God wat is dit erg!
Hoe groter geest hoe groter beest..
Hij wil me kussen... oké ik laat het gewoon maar toe.
En ik had ook een pak soep gekocht....
Hete goulash soep..

5 opmerkingen:

  1. Sohe Walter, dit is toch de fantasie-Hij he van tijd geleden? Wel intens hoor. :)

    lieve warme groet Kagib

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja hoor Karel, bij het label staat 'hij-serie'...Alleen fantasie is het helaas niet. Gebeurtenissen uit mijn verleden, maar dan natuurlijk flink verpakt.

      Verwijderen
  2. Ooh dank voor je aanvulling Walter, was vergeten dat t ook nog enige verbinding met je verleden had. :))

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Sommige vergeet je niet .................................

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik herkende het onmiddelijk. Lang geleden dat je erover schreef.
    Altijd weer intrigerend.
    Knap zoals je dat doet.

    BeantwoordenVerwijderen