Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





zondag

Soms denk ik aan doodgaan.



Tja, je woont alleen en hebt niet zo vaak bezoek.
En dan gebeurt er iets...
Soms denk ik, zal ik nu vast een briefje op tafel leggen wie ze moeten bellen?
In mijn geval zal ik waarschijnlijk niet na en halfjaar gevonden worden.
Een paar weken hooguit.
Soms denk ik zelfs...maar dat is beangstigend.
Mijn andere blog heet 'Spijkerbed' en zo nu en dan voel ik ze in mijn rug.
Ik heb mijn ouders vreselijk zien lijden, vlak voor hun laatste moment.
Maar we willen er niet aan denken.
Het heeft ook weinig zin.
Zin of geen zin, soms denk je, zal ik mijn duistere kant maar in de prullenbak gooien?
Je wilt toch liever met een schone lei herinnerd worden?
Ach,als je al het krijtwit van onze leitjes wegveegt...er zit altijd zwart onder.
Het zwart van het onbeschreven blad.

9 opmerkingen:

  1. Ik zou een blogje met hetzelfde onderwerp willen schrijven. Denk net als jij daar regelmatig over na. Ik heb mijn vader ook zo zien lijden. Toch zou het er gelukkg anders uit komen te zien. Als ik de inkt van het papier veeg is de onbeschreven bladzijde wit. Komt dat door de eigen interpretatie die we aan alles geven? Vraag ik me af. Ik ben vol vertrouwen dat ik in alle gemoedsrust mijn ogen dicht zal kunnen doen. Juist omdat ik er veel over nadenk en het vol liefde in de ogen durf te kijken. Ik hoop dat het bewaarheid zal worden. Ook voor jou tzt natuurlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Van mijn kant zijn het ongecensureerde zwart/wit gedachtes. Bloggen is niet meer heilig voor me wat betreft je gedachtes uiten. Dit was zo een gedachte. Maar erg fijn dat je reageert, Elly. xxx

      Verwijderen
    2. Dat weet ik Walter en van mij was het ook een spontane reactie.

      Verwijderen
  2. oefff gelezen ik weet even niks te zeggen

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoeft ook niet Novelle, het is voor mij even 'ontluchten' en wetend dat ik niet de enige ben met deze gevoelens.
      (Zo nu en dan.)

      Verwijderen
  3. Je bent nu eenmaal wie je bent en werken aan onszelf moeten we allemaal, bij de ene wat meer of minder dan bij de andere.
    wat jij voor mij niet bent is "onbeschreven". Liefs..

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Die laatste momenten.... ik weet hoe ik wil dat ze moeten zijn,....... maar of ze ook zo zullen zijn .......
    En het wit van het krijt, of het zwart van de pen, ... is dat weg te vegen ????

    BeantwoordenVerwijderen
  5. een enge gedachte die hier ook vaak rond spookt

    BeantwoordenVerwijderen