Hoe vreemd is het om in een licgaam terecht te komen!

 Pas de laatste tijd word ik me dat bewust...

Ik zit in een lichaam!

Wel een prachtig geschenk...

Nee, mijn lichaam blijkt niet perfekt, gelukkig maar!!!

Ben natuurlijk een jonge god van 76...dat scheelt.

Maar dit lichaam schildert en..leeft intens!

Maar hoe komt het dat ik steeds naar vanille ruik?

Maar is mijn geest geknapt?

 Ja, het is totaal uit de hand gelopen...

Eigenlijjk is het erg...

 Nee, je bent niks veplicht...

Maar ik is het dan zo erg om even te reageren?

Bloggen zou een sociaal gebeuren kunnen zijn.

Helaas lopen de meeste van ons als zombies achter de mobiefoons aan...

Erg ziek...gewoon een virus!

 Niet te geloven..de hele dag buikpijn en...diaree!

Geen koorts...maar de rest is.....

Als ik maar niet val!

Waarom al mijn blogs stoppen?

 

Omdat het steeds gekker word...

 Steeds meer onzinnige regels. steeds meer idiote regels

Dus ik pak mijn biezen en zoek de rust op...

Waarom wordt mijn keuken steeds een puinhoop?

 Omdat ik een 'begeleide'vrijgezel ben?

Tracht steeds weer orde te houden, heb notabene best een groot huis!

Daarvoor mijn oprchte dank...

Elke kamer gebruik ik intens...

En, ben reuze blij met mijn nieuwe indeling, ben er weken mee bezig geweest.

vandaag ga ik er foto's van maken, zodra ze er zijn zet ik ze bij dit bericht.

Ben je dan eindelijk eens klaar!

 O jee, dat klinkt alsof je morgen gaat sterven...

Oké, de slaapkamer is idd verplaatst...

Gelukkig maar, want nu heb ik een fantastisch atelier.

Plek genoeg om uitgebreid op doek te gaan werken.

Een stuk prettiger dan dat opgespannen papier.

Gegeven moment werk je het papier stuk...

Schilderen is voor mij daardoor weer 'spannend' geworden...

Halverwege de puinhoop...

Nu is er alleen nog de Hoop over...

Hopen wordt gewoon gemotiveerd werken 💪

Waar heb ik eigenlijk op gewacht?

 Een vreemd gevoel, dat was het!

Wachten op, bijna levenslang...

En dan, op mijn 76ste ben ik er ineens!

Maar het blijkt geen einddoel...

Misschien zelfs een Begin.

Niks misschien, het IS een begin.

Waren al die jaren daarvoor verloren tijd?Integendeel, het was

een intense studie! 😄

Met dank aan degenen die mij regelmatig een reactie sturen...vaak werkt dat inspirerend...😉

Wow, slaapkamer werd atelier...

 

Is bipolair zijn een gave?

 OMG, Hoe snel moest ik aan de medicijnen!Mijn oorspronkelijke wezen leek vernietigd..

Zo nu en dan lukte het..

De aangepaste man, eigenlijk de afgerichte man.

Op deze rijpe leeftijd blijk ik daar klaar mee te zijn.

En rond 6 uur in de ochtend maakte ik dit...

Als begin!

Want, geloof me...ik doe maar wat!

 Neem nou dit fragment van mijn huidige werk...

Dan zie ik ineens een microfoon of een robothoofd.

Het kijkt in de oneindigheid...

Net als ik?