De haalbaarheid van het boeddhist zijn.

In dit geval een puur persoonlijke benadering!
Als boeddhist lijk ik te zijn geboren, alhoewel ik het begrip niet eens kende!

Gaandeweg de rit die het Leven heet, kwam ik er steeds meer achter dat mijn levensvisie alreeds van nature leek op die van de oprechte boeddhist...
Vanwege mijn instelling t.o.v. het Leven ben ik mij gaan verdiepen in de kern van het boeddhisme.
Een van mijn eerste kennismakingen betrof het verhaal van Siddhartha, hetgeen mij zeer aansprak.
Reeds aanwezig was mijn behoefte om te leven vanuit het Hart.
In deze westerse maatschappij is het bijna een noodzaak om een flink gedeelte van het verstand te gebruiken, juist om die balans, Hart en Verstand ging het bij mij in dit leven...

Ondanks dat ik inmiddels veel kennis had opgedaan betreffende de kern van het boeddhisme, merkte ik toch dat hier vaak het Hart en het Verstand door met elkaar in botsing kwamen.
Onrecht en agressie kon ik nou eenmaal niet de baas worden door dingen als meditatie en een puur pacifistische instelling.
Daardoor ging ik regelmatig tegen mijn ware aard in en kon ik geen volledig praktiserend boeddhist zijn.
Het bizarre van dit verhaal was dat ik mij daar toch voor bleef inzetten, waardoor je in deze westerse maatschappij het risico loopt om in allerlei takken van de psychiatrie en de gezondheidszorg terecht te komen.
En zo geschiedde het, waardoor ik alsmaar 'wijzer' en 'wijzer' werd.
Of er hierin een eindstadium bereikt zal kunnen worden?

Voorzichtig en aftastend kan ik niet anders zeggen;
Nee, want dit gaat door tot in de eeuwigheid.

Sommige noemen het zelfs de absolute Verlichting!

💚

🙏