Niet alleen uit de praktijk, maar ook theoretisch weet ik dat mensen die veel kritiek op de ander hebben dat vaak uit onzekerheid over zichzelf doen.En toch trek ik het mij dan vaak in eerste instantie aan.
Dat vooral omdat ik graag 'leer', niet zozeer uit boeken meer, maar uit ervaringen van het dagelijkse leven.
Maar soms loopt het spaak en trek ik mij iets teveel aan van opmerkingen van de ander.
Voor alle duidelijkheid, ik heb het niet over mijn weblogbezoekers en hun commentaren!
Was de echte wereld maar zo vriendelijk oprecht!
Als ik alles wat er mis aan mij zou zijn weer door iemand over mij heen krijg ben ik in eerste instantie weer vergeten wat dat over die ander zegt.
Weten...en soms vergeten.
En dan maar weer in mildheid en begrip voor die ander verder gaan.
Gelukkig lukt mij dat steeds weer, soms wel na enig onplezierig geworstel.
Geworstel met mijn eigen onzekerheden...
Maar ja, die mensen kennen je natuurlijk ECHT.
BeantwoordenVerwijderenO schande ik ben in een vreselijke plaagbui. Sorry hoor, maar jij begrijpt het grapje wel, want je weet ook precies hoe je met jezelf om wilt gaan. :-)
Je hebt gelijk, althans als het gaat om één van je 2 opmerkingen.. :-)))
BeantwoordenVerwijderen
BeantwoordenVerwijderenKritieken kunnen zelfs leerzaam zijn, afkraken is iets heel anders.
M.i. het allerbelangrijkste: het ligt eraan WIE het zegt...
Ik durf bijna niet meer te reageren
BeantwoordenVerwijderenNovelle, reageer alstjeblieft!!! Werkelijk, ik moet erom lachen. hihi hoeveel misverstanden getypte taal kan geven.Is toch hopelijk van jouw kant een grapje hè? ;-)
Verwijderenhmmmm (glimlach)
BeantwoordenVerwijderen