Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





dinsdag

Zwart bloed.



Alles ging snel, de urine was niet goed...mijn bewusteloosheid en het bloed dat ik opgaf.
De buurvrouw die mij net op tijd vond..sirenes naar het ziekenhuis.
En Poespoes verzorgd door een oude vriendin.
Hij..hij wist van niks en zo wilde ik het ook.
Een zaaltje om te sterven, daar lag ik, regelmatig zwart bloed opgevend.
De golf zwart over mijn vriendin was schokkend en..lachwekkend, maar niet voor haar.
Zelf had ik mijn leven reeds 'overgegeven', hoe cynisch, overgeven in zwart bloed.
Alleen op zaal, witte muren en twee lege bedden van anderen die mij voor waren gegaan.
In het sterven...
Maagoperatie;
De buis van 'staal' ( zo voelde het) werd zonder pardon in mijn slokdarm geschoven en snakkend naar lucht moest ik mij niet aanstellen.
De idioot was de chirurg die mij 'opereerde...Narcose scheen de kans op stikken te vergroten??
En toen, toen mocht ik naast en oude stervende dame liggen, nou ja, gelukkig in eigen bed.
De roes waarin ik mij bevond zorgde ervoor dat ik het aftappen niet voelde... mijn vocht werd weggezogen opdat ik niet zou barsten!
Hoe heeft mijn levende God dit voor mij verzonnen?
De oude dame naast mij kreeg veel bezoek, mensen die een traan voor mij lieten omdat ik honderden jaren jonger was dan hun oude moeder.
Wat was er fout gegaan, hoe was ik hier in verzeild geraakt?
Simpel, de duivel zelf had mij bezocht.

Zal ik mijn verslag af kunnen maken, vroeg ik mij af.
Niets is zeker nu, net zoals het altijd niet zeker is.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen