Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





donderdag

Bipolair, het lijkt nooit over te gaan.



Als ik terugdenk weet ik hoe en waar het ontstaan is...
Maar daar los je niks mee op!
Extreem verschillende ouders, extreem wisselende toestanden waar ik mij als kind bij aan moest passen.
Niets verliep volgens de regels van veiligheid en geborgenheid. Werkelijk niets!
Een moeder die ik vanaf mijn eerste bewustzijn ( rond de 3 vermoed ik) steeds weer van de dood moest redden..met suikerwater! En dan een vader die heel vaak agressief dronken was....
Nee, veiligheid en geborgenheid kende ik niet.
Gek genoeg wel liefde...

En dan nu toch weer behoorlijk in de bipolaire war. Nee, klagen doe ik niet, integendeel, ik blijf gelukkig met die ik ben.
Maar soms moet ik me er weer even doorheen schrijven, en als het kan doorheen praten..
Maar dat laatste is moeilijk voor goede vrienden. Ook voor mijzelf trouwens.
Mijn hersens weer op hol, en ik voel een soort zinloze kwaadheid daarbij. Totaal zinloos!!!
De nachten zijn soms vreselijk, dan moet ik er gewoon uit omdat de duistere gekte mij dan lijkt te absorberen...
Overdag haal ik heel rare dingen aan...ik ben er bij en toch ook weer niet.
Slapen of gewoon in de zon zitten, meer wil ik eigenlijk even niet, maar helaas is de zon er niet altijd en slapen lukt soms slecht.
Bipolair...erg vermoeiend.
Ik had er meer over willen schrijven..
Misschien ga ik dat nog doen, want in mijn pieken/dalen voel ik me erg eenzaam.





10 opmerkingen:

  1. Schrijven kan enorm bevrijdend werken.
    Hoop voor jou dat het delen van je zieleroerselen je minder eenzaam maakt....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat denk ik dikwijls als ik bij je kom lezen, walter zou meer moeten kunnen praten met regelmaat en dan nog best met iemand die goed kan luisteren en die hem een soort van geborgenheid kan geven.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Kwaadheid is altijd zinloos, maar ook daar kan je je kwaad over maken .....
    Pen en papier zijn geduldig.....

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Geen woorden lieve Walter, wil slechts kenbaar maken dat je niet alleen bent.
    Een open stromend hart voor jou, daarin verbonden met jou. :)

    veel sterkte liefs Karel

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Las eerst je andere post, nu deze. Daarom nog een reactie. Je woorden worden gehoord. Je openheid van schrijven en creëeren maken je blog voor mij invoelbaar, menselijk en toegankelijk. Een warme zonnegroet, Hedy

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dag beste Walter ik heb je woorden gelezen hoor....goede moed houden hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hallo....ik kwam je tegen bij "de Hulk"

    BP...kan in de ogen van hen die het niet hebben als een drama worden gezien..... en elke bp-er kan bevestigen dat het soms ook zo voelt.... maar....je kan leren het als een zegen, een verrijking te zien, dat maakt het dragen een stuk makkelijker.

    Wat ik voor je hoop is dat je kan onderstrepen, zoals Hulk en ik dat ook altijd doen, dat opgeven nooit een optie is!

    Ik kom nog wel eens terug om meer te lezen als het goed vind.


    Warme groet.

    BeantwoordenVerwijderen