Oplossen in het Niets.

Gisteren is dat mij overkomen...ik moest namelijk een ID aanschaffen en dat terwijl ik geen enkel identiteitspapier meer heb!
Ineens blijk je niet te bestaan, want volgens de waanzin van de regels kun je niet aantonen dat je iemand bent.
Gelukkig zette deze aardige dame die voor de gemeente Gouda werkt vriendelijk door.
Net zoals mijn huidige persoonlijk begeleidster.
Ze bleven natuurlijk bescheiden, maar hadden beiden de waanzin van deze situatie door.
Uiteindelijk gaan deze papieren op een bijna onmogelijke manier toch in orde komen en kan ik over afzienbare tijd aantonen dat...ik besta!

Over dit bizarre proces zal ik later uitgebreid vertellen, nu ga ik trachten te verwoorden waar ik al heel lang tegen aanbots, misschien wel m'n hele leven!

Dat Niemand verhaal op Spijkerbed is niet bij toeval ontstaan,zo blijkt...

Want natuurlijk had elke lezer het al door;

Die Niemand ben ik zelf.

Het mooie van dit schrijven is dat het uiteindelijk gaat leiden tot het oplossen in het Niets. 

En dat nog wel binnen mijn leven, want we zijn gewend pas na onze fysieke dood dat oplossen in het Niets mee te maken.
Over het hoe zijn vele fantasieën en theorieën...

Maar hoe voelt het als je dit Levend ervaart?

In woorden uitgedrukt lijkt het net alsof je ego, je persoonlijkheid in een gigantische blender gedaan wordt en dat er net zo lang 'geblend' wordt tot er een transparante gelei overblijft.

Niemand zijn, hoe voelt dat?

En kan je het wel voelen, kan je het werkelijk ervaren?

Dat kan...alhoewel het totaal onmogelijk lijkt, want....
Je hebt geen kaders meer om je tegen af te zetten of in te verschansen.
Helemaal niks meer om je aan op te trekken en niets om je aan vast te houden...

Maar, juist waardoor ik hierin terecht ben gekomen kan ik dat wel!

Nee, makkelijk zal het niet zijn,

maar wel iets wat je als een 'goddelijke' uitdaging mag ervaren...

Op dit moment zijn mijn gedachten even bij...

jou, bij jou die dit ook zo ervaart.

We staan gelukkig niet alleen.

🙏