Schilderen met je toetsenbord.

Bijna elke dag denk ik te gaan schilderen en de laatste tijd kom ik niet verder dan 'denken'.
En toch ervaar ik het schrijven als schilderen...
Er zijn enkele blogs die mij bijzonder inspireren..En die benoem ik niet!
Nee, het is een persoonlijke kwestie, maar toch bedankt, blogs!
Schilderen met woorden, tegenwoordig lees ik mijn blogs vaak terug en dan denk ik;
Zal ik ooit nog zo kunnen schrijven..of  zl ik ooit nog zo kunnen schilderen?

Maar waarom zou ik?
Heb het al gedaan!

Het is woensdag avond 22:50 en ik voel me eigenlijk enorm rot.
Ben zelfs ook erg moe en heb alweer in mijn broek geplast!
Welke gek gaat dit zomaar vertellen?
Ach,het is al fijn dat ik niet in mijn broek...nee daar zou ik echt niet over praten..
Waar ik over wil hebben is het gevaar van de reguliere ( commerciële)medicijnen.
Ik weet dat er maar weinig het met me eens zijn...Er wordt grof geld aan verdiend en ze weten nauwelijks waar ze mee bezig zijn.

Nee, ze zullen ons nooit attent maken op het versterken van onze weerstand en ons immuunsysteem.
En vooral niks over de kracht van onze eigen verantwoordelijkheid.
Want daar verdienen ze nix aan...een zieke maatschappij komt hen beter uit...totdat.

Morgenochtend word ik weer knetter depressief wakker, maar dat durt slechts een paar uur .
Vaak is dat pas in de nacht echt over...
Maar zover is het nog niet...soms ga ik me volproppen met iets, een bekend verschijnsel.

Zal ik gewoon eens met dit enorme rotgevoel gaan schilderen?

En inderdaad, ik heb geschilderd, maar eigenlijk; Het schilderde!