Ondanks de benauwde warmte...>>

Na die onverwachte verschijning van de 'meneer' die mijn werk
op mijn blog had gezien en uiteindelijk een speciaal werkje van me kocht, met
een zeer speciale reden...had ik een korte opleving.
Zijn verhaal was meer dan verrassend, maar gelukkig begreep ik het!

Hetgeen mij het meest geruststelde was vooral toen ik merkte
dat hij het meest van mijn werk niet echt begreep
 ( hihi en waarschijnlijk niet bepaald 'mooi' vond)
voelde ik me daardoor juist gemotiveerd om weer iets met mijn werk te gaan doen!

Maar ja, tegelijk is mijn werk ook een weerspiegeling van wie ik ben,
vandaar dat ik daarna in een apart soort depressie raakte.
Misschien had het ook met de hitte en die vreemde C- crisis..
Gelukkig gaat die hitte weer voorbij en aan de C-crisis besteed ik geen woord meer.
Elke ochtend als ik het nieuws kijk, krijg ik immers weer een overdosis C-C.
Daarna kan ik het steeds meer loslaten...Uiteindelijk
ben ik niet degene die dat vraagstuk op zal moeten lossen!

Weer terug naar het oorspronkelijke onderwerp,
namelijk hoe deze 'man' naar mijn werk keek...

Met een frisse blik ga ik trachten mijn werk te verdelen...
Voor een mogelijke expositie ooit, zal ik dat toch moeten doen.



Werk>>>

👀