Als de klap komt blijf ik sterk.

 Niet omdat het moet, maar gewoon omdat ik zo ben.

Want ook vandaag was ik weer goed bezig;

Mijn werk op maat gesneden, ander werk opgehangen...details in huis aangepast

( eigenlijk altijd al een hobby van me).

Maar toen begon het...een teleurstellend telefoongesprek met een 'vriend' van me.

Dat houd ik natuurlijk voor mezelf... vanavond weer samen eten met 2 anderen.

Een vreselijke grafstemming die ik trachtte te doorbreken...

O ja, ik was weer goed bezig vandaag... totdat mijn bipo weer om de hoek kwam kijken.

Nee, ik kan dat niet uitleggen, ook omdat ik er beter mee om kan gaan.

Na het eten ging ik yoghurt, bronwater en tulpen voor mezelf kopen.

Weet je wat mij het meeste brak?

Dat gesprek met de 'vriend'.

Wat een afgang als je niet begrepen wordt en niet serieus genomen!

Op dit moment worstel ik enorm met mijn bipo...

Maar ik ga het redden, ik zet door en dat kan ik.

Al 71 jaar! En verder is er niks met me aan de hand.

Woensdag koop ik een boxspring... misschien slaap ik dan beter.

Toch maar over dat bipolair zijn?

Bijna onmogelijk om dat te delen met anderen, terwijl ik zelf heel goed weet waar het ontstaan is...

Als kind kwam ik in  2 werelden terecht en kon niet anders dan me aanpassen.

Later werd dan een vreemde klik in mijn hoofd... het gebeurde me!

Omschakelen om je aan te passen...

Het mooie is dat ik er nooit agressief of provocerend door gewoden ben. Gewoon een ' aardige man', meer niet.