Er gebeuren vreemde dingen in me...
kon ik maar zeggen; 'in ons'!
Vandaag vroeg ( rond 5 uur) opende ik het boekje,
willekeurig. Het boekje dat Stil heet (De kunst van het zijn)
Normaal nam ik er altijd een foto van voor op mijn blog.
Het zijn 3 keien op elkaar.
De bovenste heet ZIJN, die daaronder heet ZONDER
en de onderste heet MEER.
Ben ik dan werkelijk eenzaam geraakt, misschien gewoon alleen?
Maar zo alleen ben ik helemaal niet... ik maak nog steeds contact met mensen.
Overal!... Maar het is een gevoel... want ik weet niet meer wat ik met mensen aan moet!
Het enige dat ik nog kan is... vriendelijk zijn.
Niet doen, maar werkelijk zijn.
Want ik zie ze, zie ze op een heel andere manier.
Als de enige 'vriend' belt dat hij vandaag komt...
dan moet ik daar eigenlijk NEE tegen zeggen.
Want ik wil alleen zijn.
Misschien wel zelfs ALLEEN ZIJN.
Het schijnt mooi weer te worden, lekkere temperatuur, veel zon.
En dan gewoon alleen buiten zitten op een bank.
Alleen met een boek en een flesje cranberry.
ZIJN ZONDER MEER.
Er zijn altijd wel ergens stenen...
Of al één zijn?
BeantwoordenVerwijderenTja, heel af en toe voel ik dat wel zo...
VerwijderenHelaas die donkere kleur letters en de zwarte achtergrond is voor mij zo goed als onleesbaar. En soms ook links zie ik bijna niet meer door het lage contrast. Maar vknd ik nog uit gewoonte omdat ik weet waar ze pngeveer te vinden zijn.
BeantwoordenVerwijderenFijne zondag Walter
Aan die donkere kleuren wordt gewerkt...Maar ik ga niet mijn haar blond verven hoor! ;-)
VerwijderenGeweldig walter dankjewel. Dat koppie van jou hoeft niet contrastr
Verwijderenijker, dat zie ik toch wel 😆
Eerlijk zijn is ook zijn. Een echte vriend zal dat begrijpen.
BeantwoordenVerwijderenGelukkig deed hij dat ook...
VerwijderenBen blij te zien dat je weer aan het schilderen bent.
BeantwoordenVerwijderenJa alleen zijn voelt vaak heel goed en is soms zelfs noodzakelijk. En ik kon het zomaar makkelijk lezen 🙏🙏🙏
BeantwoordenVerwijderen