Echt, echt heel moe!

Je hebt niet geklopt en niet aangebeld

maar ik vergeef het je..

En ik hou toch wel van je...

Want je weet,

zo ben ik nou eenmaal.

J

Maar ik maak me niet ongerust'

M'n hele huis heeft al weken op zijn kop gestaan...

Het moest gewoon, want ik was er aan toe!

Hier te wonen en hier te aarden  en te blijven totdat ik

150 ben! Gouda blijkt toch een plek waar ik hoor...

Waarom weet ik totaal niet!

Maar Amsterdam ben ik ontgroeid.

Ik ga er niet verder op in...ben namelijk zoveel ontgroeid!

The times they are changing...

Lang leve de Corona-waanzin, het was er tijd voor...

Wat er met me gebeurd is weet ik niet echt?

Ik was er gewoon aan toe...

En dan nog een nieuw bed ook!

Begrijp me niet verkeerd, en ook nog een nieuwe werker hier!

Een man, en zijn naam is gelijk aan de naam van mijn oudste zoon.

Zijn tweede naam dan ( van mijn zoon)

Elke dag ben ik hard aan het werk, hier in mijn huis...

Het volgende is dat ik ga werken aan mijn fotografie.... een grote hobby!

O ja, ik schilder nog steeds....alsof het een lieve lust is!

Zelfs oud werk pak ik aan... heerlijk!

En dan zit ik spiernaakt achter mijn ezel!

Hahaha, maar dat lieg ik hoor, ben niet gek!

Beetje wel...

En dan komen er nog twee...

Terwijl dit  leven, dat de wind met duizend kwalen treft,

nog brozer is dan een luchtbel op het water,

is het miraculeus na de slaap,

inademend, uitademend, monter om te ontwaken!

Nagarjuna

Met één oog de wereld bekijken, 

 met de andere diep ik zichzelf kijken.

Amadeo Modiglaini.