Uit een boekje....

 

De sleutel tot een boeiend leven

is vertrouwen hebben in onze eigen energie

en die volgen.

Huilen lukt nog zelden,

maar soms voel ik het

vooral als de ander ergens over begint.

Zomaar in mijn eentje huil ik nooit.

Nooit!

Niet omdat het niet meer mag, maar het komt niet!

En volgens mij ben ik niet de enige die verdriet met zich meedraagt....

Vanmorgen was ik weer bizar vroeg wakker,

ik zag er niet uit!

Wat een kop...en ik smeerde er DOVE- PRO-AGE OP...

Een handvol en ik verdeelde het in mijn twee handen...

Of het daarna er beter uitzag weet ik niet meer.

Er ligt nog een was van gisteren die ik moet ophangen,

had er gisteren geen zin in.

Soms denk ik; zal ik iemand bellen om mee t praten?

Stel je voor...iemand bellen om deze tijd?

Volgens mij heeft het best een functie, die spiegel achter mijn laptop!

Confronterend, dat soort dingen....

Zonder broek, met alleen een pyjama jasje is best koud.

Nu blijkt ineens mijn verkoudheid over te zijn!

Nog een foto dan maar?

Heb nog wel koffie voor je!