Vaak denk ik; laat me toch met rust...
Laat me sterven zoals ik ben.
En ik ben wakker...
Voel me goed en voel me slecht..
Ja, ik moet straks echt naar bed!
Gebeurt dit alleen als je alleen bent?
Het heeft z'n goeie kanten, geen gezeur van;
Wat ben je aan het doen?
Eigenlijk een enorme vrijheid...
Aan de andere kant is er ook nooit meer iemand die
vraagt of ik weer in bed kom....
Ja, ja ja, dan moet ik mij weer schikken.
Nee, het is toch beter zo. Het went wel...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
walterkas811@gmail.com