Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





dinsdag

Denken in bed.



Laat ik het B&B Alkmaar noemen en aldaar lag ik in mijn B en...dacht.
Het denken, los van alles, kan een mens zomaar overvallen en niet 'thuis' dacht ik;
Wat houdt 'thuis' eigenlijk in?
Die 2 soorten thuis, de tastbare die je kan creëren via een vaste verblijf plek, ingedeeld op een manier waarbij jij je veilig voelt. Een herkenbare plek met jouw eigen sfeer.
Sfeer van decadent tot ouwe troep, het kan van alles zijn...jouw thuis!

Gehechtheid zorgt vaak voor een soort veiligheid die een onderlaag kan hebben van angst.
Angst voor verlies.
Vaak zijn we flexibeler dan we onszelf inschatte en met pijn en heimwee vertrokken wennen we en hechten we toch weer aan dat nieuwe huis.



Wat is dan dat andere soort thuis?
Thuis in jezelf, thuis in waar je voor staat, thuis in  van waaruit je leeft.
Soms kan men dat als God  ervaren, maar ruimer zou het misschien zijn als je het gewoon ervaart in je Zijn...
Dat andere thuis, de bijna abstracte soort is niet voor iedereen vanzelfsprekend.
Sommige ervaren het juist weer zo sterk dat een materieel huis hen weinig doet.

Ik lag in bed en dacht aan beide 'thuizen', ze leven beide heel sterk voor mij.
Het eerste 'huis' kan ik natuurlijk kwijtraken, het tweede huis niet meer.
Niet meer?..dacht ik.
Nee, niet meer.

Ik..toen ging ik denken aan Ik.
Is dat ik misschien een stuiterend kleefballetje waar gedurende de rit van het leven van alles aan blijft plakken?
Uiteindelijk ben ik in slaap gestuiterd en in de ochtend was het 'balletje' weer een ervaring rijker.

11 opmerkingen:

  1. Je huis is waar je hart is.

    Wat kan jij mooi filosoferen over zaken waar een ander aan voorbij gaat. Top!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Is in de slaap IK nog aanwezig? Ik vermoed van niet.
    En toch ben ik dan. Of... niet?
    Mooie overdenking.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. We kruisten elkaar weer.:-)

      Verwijderen
    2. Aha ik ontdek nu pas de mogelijkheid direct onder het bericht zelf weer terug te kunnen reageren!
      Oi, oi...ik mag wel extra koffie gaan zetten dan. Thee kan ook.Zolang ik dat maar niet warm ga houden in de koffiekan. De thee kan beter in de theekan! (@)

      Verwijderen
  3. Fijn je te volgen lezen lieve Walter. :)))

    Ja wat Diana zegt ik associeerde dat altijd zoals jij t in t tweede thuis uitwerkt, maar eigenlijk wordt t bedoeld zoals je in t eerste stuk uitwerkt. Maar inderdaad als je je thuis voelt binnenin echt daar thuis voelt, maakt buiten niet zoveel meer uit. Dan ben je echt thuis gekomen en voel je jezelf overal thuis. :)))

    lieve warme groet Kagib

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dank je Diana, bij 'filosoferen' tracht ik altijd een link te houden naar de leefbare werkelijkheid.
    Die grens is niet altijd makkelijk te bepalen, alhoewel zodra ik merk dat dingen té abstract worden, word ik moe! En daar heb ik naar leren luisteren. Genoeg is genoeg, denk ik dan! (@)

    Inderdaad Elly, tijdens de slaap is er een totaal andere ik beleving.
    Je lijkt dan in iets aanwezig te zijn...In plaats van het wakende ik, WAARIN de dingen aanwezig ervaren worden.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. In de droomloze slaap ben je denk ik in een Absolute staat van zijn, meestal is het bewustzijn dan niet bewust van zichzelf, (Blavatsky noemt dat 'simpel uitdoving' Bewustzijn ervaren schijnt wel mogelijk te zijn ??) totdat de hersenen het weer overnemen en je gaat dromen. Dan komt er weer een (sub)persoonlijkheid om de hoek kijken.
      Ik filosofeer ook maar hoor en heb geen ervaring. Jij wel?

      Verwijderen
    2. Mijn ervaring met dromen is dat ik er heel af en toe mijn bewustzijns ik in kan toelaten en dan ingrijp of de droom stop! En wat filosoferen betreft,heb ik geleerd mijn grens te trekken.
      Ooit in de gekte van de oneindigheid terecht gekomen ( een vorm van psychose) heb ik het gevaar voor de menselijke geest leren kennen. En...erkend en serieus genomen!
      Zo mocht ik b.v. van mijzelf ruiken aan Advaita en 'weten' dat dat niet mijn ding is.

      Verwijderen
    3. Ik ken dat van mijn vader en een buurvriend. Heel verstandig Walter. Moet je dan ook echt niet zomaar doen. Ik kan er wel mee uit de voeten.
      Mijn vriend kan af en toe ook bewust dromen. Ik heb weleens een heel heldere droom die anders is dan gewoon, maar geen ervaring verder. Het schijnt te beoefenen te zijn en behulpzaam te zijn bij sterven. Droomyoga. Maar je moet wel je grenzen kennen.

      Verwijderen
  5. je thuisvoelen is belangrijk
    in een thuis, maar ook thuis bij jezelf

    als je je nergens kan thuisvoelen moet je je volgens mij erg eenzaam voelen, verloren ook

    BeantwoordenVerwijderen