Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





donderdag

Over de liefde;



Toen zei Almitra: Spreek tot ons over de liefde.
En hij hief het hoofd en zag de mensen aan en er viel een diepe stilte over hen.
En met grote stem zei hij:
Wanner de liefde wenkt, volg haar,
al zijn haar wegen zwaar en steil.
En zo haar vleugelen je omhullen, laat je gaan,
al zou het zwaard, verborgen in haar veren, je
verwonden.
En zo zij tot je spreekt, geloof haar,
ook al verstrooit haar stem je dromen, zoals de 
noordenwind je tuin verkeren doet in dorre
woestenij.

Want zo de liefde je kroont, zij kruist je ook. En al
dient zij tot je groei, zij snoeit je evenzeer.
En zo zij opstijgt tot je hoogte en je teerste takken
streelt, die trillen in de zon,
zij daalt ook af naar je wortelen en rukt hun houvast
aan de aarde los.
Als korenschoven gaart zij je bijeen.
Zij dorst je tot je naakt bent.
Zij want je tot je vrij bent van je kaf.
Zij maalt je tot je blank bent.
Zij kneedt je tot je buigzaam wordt:
en geeft je over aan haar heilige vuur, opdat je
worden zult tot heilig brood voor Gods heilig feest.

Al deze dingen doet de liefde, opdat je kennen
moogt het verborgene van je hart en daarvoor
worden zult een deel van 's levens hart.

Maar zo je in je angst alleen haar vrede en haar 
genoegen zoeken zou,
dan deed je beter je naaktheid te bedekken en van
liefde 's dorsvloer weg te gaan,
de seizoenloze wereld in, waar je zult lachen, maar
niet je volle lach, en wenen, maar niet al je tranen.

De liefde geeft alleen zichzelf en put ook uit zichzelf
alleen.
De liefde neemt niet in bezit, en wil ook niet in bezit
genomen worden;
want de liefde is zichzelf genoeg.
En als je liefhebt zeg dan iet: 'God woont in mijn
hart', maar veeleer: 'Ik ben in het hart van God'.
En meen niet dat je richting geven kunt aan liefde's
loop, want de liefde richt, zo zij je waardig acht, je
loop.

De liefde zoekt alleen zichzelf te vervulle.
Maar zo je liefhebt en begeren moet, laat je
begeerten zijn:
Te smelten tot een kabbelende beek, die haar lied
zingt tot de nacht:
de pijn te kennen van te veel tederheid;
gewond te worden door je eigen begrip van liefde:
en bereidwillig en vol vreugde te bloeden;
bij 't morgenlicht met een gevleugeld hart te
ontwaken en te danken voor een nieuwe dag van
liefde:
op het middaguur te rusten en liefde's vervoering te 
overpeinzen:
vol dankbaarheid in het avonduur huiswaarts te
keren;
en in te slapen met een gebed voor de beminde in je
hart en een loflied op je lippen.

1 opmerking:

  1. Meteen herkenbaar en zo mooi. De profeet.
    Maar een tekst om steeds weer op te mediteren en niet te denken dat ik het ken.

    BeantwoordenVerwijderen