Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





zondag

Gestoord licht.


Er gebeurde veel die nacht....
Lezen, lezen en nog eens lezen en dan de waanzin die ik beneden aantrof. Waar was Hij in Godsnaam mee bezig en was ik wel zo veilig in zijn HUIS?
Maar daarover later. Het manuscript had iets magisch, vooral vanwege het anonieme karakter en de vrijheid die eruit sprak, regels die geen dogma's leken, vrij voor interpretatie en toch zo helder als glas.
Natuurlijk kan ik de makkelijke weg kiezen en stukken uit het manuscript gewoon citeren, maar ik weet, ja ik voel dat dit niet de bedoeling is van dit manuscript. Een geheime leer die openbaar is en toch 'respect' afdwingt, in die zin dat je er vanzelf gevoelsmatig met waardering serieus mee omspringt.
'Het is in ons'...eigenlijk zou ik dat, via  het gelezene in mijn eigen woorden willen omzetten, dat alsmaar zoeken buiten onszelf en toch, toch ook die verbondenheid met wat buiten ons is behouden als we keren tot; 'Het is in ons'.
De nachtsfeer zal zeker een rol gespeeld hebben, ook toen ik de oefening deed, 'contact met het Al', heette die. Mijn ervaring leert me dat je de dingen overdag soms veel nuchterder beschouwt, realistischer killer wellicht.
Maar nu was het nacht. Vooral in een slaapvertrek moet je voorzichtig zijn met kaarsen branden, het was een tik van mij...
Kaarsen.
Alleen het leeslampje bij m'n bed, een vrij kil halogeen  gebeuren, dus voor de sfeer 3 dikke stompkaarsen op mijn bureau, behoorlijk buiten handbereik van m'n bed.
Halverwege de oefening van 'diep naar binnen gaan' flikkerde de halogeen fel op en begaf één van de kaarsen het. Zomaar ineens..uit!

De geluiden beneden werden steeds vreemder, het leek ineens een kamer vol mensen!
Ons gesprek over vrijblijvendheid en eigen verantwoordelijkheid had toch wel indruk op me gemaakt, want waarschijnlijk was ik daarvoor nu gewoon naar beneden gegaan om te kijken wat er aan de hand was.

Ik liep aarzelend naar de overloop en riep zijn naam..
'Is het goed als ik naar beneden kom'?
Een  diepe stem die mij niet aan de Zijne deed denken sprak in mijn hoofd;
'Kom maar, kom....'
Als er een god bestaat, bestaat de duivel dan ook?
Toen ik naar beneden, aarzelend de trap afliep zag ik het licht, dat reeds zeer flauw was, doven tot een zwartrood en de stemmen van hen die ik meende te horen, verstomden.
Het was drie uur in de nacht..
God en duivel zijn één.
Als het me lukt, daarover later. Moet eerst even verwerken wat er daar beneden gebeurde.
Iets beschrijven moet je, als 'vakman' zo objectief mogelijk doen.

1 opmerking:

  1. Een beetje verlaat, heb ik alles weer van onder naar boven gelezen. Wanneer komt het boek uit, want ik wil het wel hebbe hebbe hebbe.
    Ik ben werkelijk onder de indruk.

    BeantwoordenVerwijderen