Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





woensdag

Wat kan een basis zijn?




Als 'vuller' van dit weblog 'Werkwijze' denk ik juist hier op deze speciale plek voor mij anders na...
En wel omdat ik daar voor kies.
Bijvoorbeeld als ik mijzelf de vraag stel; Wat is mijn basis, wat is mijn persoonlijke levensovertuiging, ( in een vorig bericht aangehaald ) dan kan ik de neiging hebben dat grootst te willen verwoorden.
Let wel, vooral voor mezelf!
En juist dat probeer ik af te leren.
Een simpele beschrijving van je eigen basis geven...aan jezelf, kan lucht geven.




Is het tè simpel als je stelt dat een basis totale acceptatie kan zijn?
De hersenen schieten al snel tot een schijnbare noodzaak aan uitleg, aan grote woorden, grote idealen, diepere visies, enz.

Mijn basis van zijn is eigenlijk; het gaat zoals het gaat.
Maar vind je als mens daar troost in, kracht om in moeilijke tijden verder te kunnen?
Vind je daar motivatie en betrokkenheid in als het gaat zoals het gaat en het gaat goed?
Een tijdje geleden zag ik een korte documentaire over Krishnamurti, anders dan ik tot nu toe gewend was.
De eerste keer dat ik Krishnamurti las was ik onder de indruk...totdat ik veel later ineens dacht/voelde, dit heeft weinig met het werkelijke leven te maken. Het zijn gedachte concepten die los staan van persoonlijke levensomstandigheden. Theoretisch gepraat vanuit eenzijdig denken.
En dat mag je niet vinden van de groten zoals hij...
Ik kijk er inmiddels anders tegen aan, wat dit soort zaken betreft ben ik eigenlijk nergens meer voor of tegen.
Het kan 'slap' klinken, maar zo ervaar ik dat zeker niet. Ik blijf trouw aan mijzelf zonder te oordelen/veroordelen hoe anderen denken. Anderen die met levensfilosofie bezig zijn of zelfs bepaalde vormen van religie. Natuurlijk wend ik mij wel af als er geen menslievendheid of wederzijds begrip uit spreekt en door daaraan niet mee te doen ben ik op mijn manier in protest. Woordeloos en niet provocerend. Destructieve manieren van denken versterk je alleen maar door er fel tegenin te gaan.
Doe er niet aan mee, dan doe je het meest zinnige!
Een basis van zijn...acceptatie van dat wat is, zonder je als passieve toeschouwer te gaan gedragen.
En hoe dat werkt...dat is nou precies wat ik tracht te onderzoeken en ervaren via dit blog.







1 opmerking:

  1. "Is het tè simpel als je stelt dat een basis totale acceptatie kan zijn?"

    neen, dat vind ik niet simpel gedacht, integendeel: totale acceptatie geeft weinig weerstand of zoals de Engelsen zeggen: go with the flow...

    ... daar kan ik me wel in vinden!

    n.b. vechten tegen de bierkaai is zo vreselijk vermoeiend.

    *

    BeantwoordenVerwijderen