Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





maandag

Wezenlijke onzekerheid.

Onzekerheid, op de een of andere manier komen we het allemaal wel eens tegen.
Om niet over anderen te roddelen ;-), neem ik mijzelf maar tot voorbeeld en dat is eigenlijk geen probleem, diep, heel diep van binnen zijn we allen gelijk. Daar waar we niet meer gelijk in zijn heeft te maken met 'misvormingen' van ons wezen die we gedurende ons leven kunnen opdoen.
Onzekerheidsvoorbeeld dus;
Mijn fysieke gewicht is al levenslang een worstelpunt en naarmate ik rijp in leeftijd, rijpt dat lichaam mee.
Het lichaam was te dik geworden en dat gaf 'onzekerheid'.
We kunnen spiritueel kletsen wat we willen, maar het uiterlijk is nou eenmaal ons visite kaartje.
En eerlijk gezegd weerspiegelt zich de zijnstoestand van je innerlijk toch vaak in je uiterlijk. Dan gaat het niet over dat fotomodellen mooi, maar puur over uitstraling.
Zo merk ik zelf dat mijn 'aura' zich in een spiegel dof toont als ik niet goed in mijn vel zit.
Trouwens over dat 'innerlijk' heb ik een bepaalde visie.
De basis van iemands innerlijk kan 'goed' zijn, maar toch af en toe gekleurd raken door gebeurtenissen en gemoedsstemmingen. Toch kom je dan steeds weer terug in die goede basis.
Terug naar dat uiterlijk...
Inmiddels ben ik 6 kilo lichter en kleding past me weer op een manier dat ik kan denken; Dat staat me goed!
En nu komt het rare, ik merk dat mijn onzekerheid nu andere wegen gaat zoeken om zich te doen gelden...
Ik geef hier geen details over. :-)
Wat ik eigenlijk met dit stukje wil zeggen is dat onzekerheid vaak niets te maken heeft met waar het zich in uit.
Naar onzekerheid bij je zelf kan je beter op afstand kijken.
Wat is er werkelijk aan de hand.

En dan ter afsluiting waar ik werkelijk aan dacht toen ik dit schrijven begon.
Er lijkt verschil te zijn in 'onzekerheid'.
De 'maatschappelijke onzekerheid' die te maken heeft met aanzien
of de onzekerheid die wezenseigen is geworden.
Door de mijne te onderzoeken heb ik gemerkt dat er diep in mij en grenzeloos zelfvertrouwen is dat alles lijkt te overleven.
Daar is geen 'onzekerheid' in.
Het voelt bijna als; God is met me, Hij leeft in me.

En nu toch nog maar die resterende paar kilo's eraf!
Ik bedoel, je moet God toch ook een beetje leedvermaak gunnen?
Humor, de mijne is een glimlacher.

8 opmerkingen:

  1. Ik glimlach nu ook, .................. geen leedvermaak, maar herkenbaarheid................ dus toch eigen leedvermaak ..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi die eindconclusie, ja daar voeling mee krijgen met wat echt zeker is, in jezelf, daarin rusten, kan onverwoestbaar worden. Grotere zekerheid bestaat niet. :)
    En mbt het lichamelijke, herken dat wel hoor, niet uit onzekerheid maar voor mezelf, ik vind dat wat in me is mijn wezen dat daar geen dikke buik bij hoort. Dus als ik merk dat ie beetje komt ga ik gewoon minder eten hihihi Heb ook niet zo'n identificatie met de Boeddha hahaha meer met Jezus. :)

    lieve zonnetjesgroet Kagib

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Grappig dat je het zo stelt. Karel..' ik vind dat wat in me is mijn wezen dat daar geen dikke buik bij hoort.'
      Zoiets ervaar ikzelf ook. Mijn wezen is gewoon een stevige man. Zonder dikke pens! Hahaha
      Wat betreft de Boeddha, zijn weg is herkenbaar voor me en Jezus, tja die willen we eigenlijk allemaal zijn toch?
      Tijdens één van mijn uit de hand gelopen uithonger diëten had ik altijd wel iets van hem weg. Fysiek dan wel te verstaan hoor! :-)))

      Verwijderen
  3. Hihihi ja wie was Jezus he ;-) En nee juist met Boeddha voel ik niet zoveel resonantie, het is allemaal zo regeltjes, doe dit niet doe dat niet, maar dat is niet wat ik wil delen wat mijn weg geweest is, ik heb alles gedaan maar nu niet meer hihihi :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo zie je maar Kagib. Voor mijn gevoel is was het precies andersom. Het is misschien wel onze eigen interpretatie :-) Ik moet erbij zeggen dat ik het stuk nog niet eens gelezen heb. Zoals ik al schreef ik kom later bij Walter terug. dag dag.

      Verwijderen
  4. Ik kom later terug, mijn kleinzoon en ik gaan ontbijten. dag dag. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Nu ik alles gelezen heb , ben ik weer op een heel ander been gezet. Zo zie je maar.
    Ik was hier zeker in onzekerheid. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ach Elly, welk been is me op het even. Je bezoek hier op zich vind ik al zeer prettig.
      Zal het zelf ook weer eens lezen, kijken of ik benen genoeg heb... ;-)

      Verwijderen