Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





dinsdag

Een 'regel' verlamming.

Alle benodigde papieren liggen om mij heen en van te voren uitgezocht waar ik op internet moet zijn om huursubsidie aan te vragen.
En dan gaat het mij duizelen en word ik fysiek beroerd.
Ik kan niet meer lezen wat er staat en niet meer begrijpen wat er bedoeld wordt.
Dan zoek ik het telefoonnummer van de belastingdienst op, want ik had ooit zelf uitgedokterd dat het ook telefonisch zou kunnen.
Natuurlijk zijn alle medewerkers bezet; Probeer het later nog eens.
Ik voel 'vluchtneigingen' die tot uitstel kunnen leiden.
Maar daar is geen tijd meer voor, de situatie is acuut. 
Geen huursubsidie, geen geld meer voor de dagelijkse boodschappen, mijn aow is net aan genoeg voor mijn huidige vaste lasten!
Van 100 euro p.m kan ik niet mijn noodzakelijke boodschappen doen.
Hoe ellendig moet het zijn voor lagergeschoolden die niemand hebben!
Om hulpinstanties te vinden moet je niet 'hulpeloos' zijn, een rare situatie.
Ik ben misselijk, hartkloppingen en pijn in m'n maag.
Straks maar weer bellen dan...
Ben nu aan de telefoon en het ogenblik geduld bandje blijft zich geduldig herhalen...
Inmiddels heb ik weer allerlei papieren over mijn tafel verspreid. Zeg maar....
Telefoontje gelukt, het blijft mij duizelen.
Er werd mij gevraagd, eigenlijk precies de dingen die mij niet lukken.
Inmiddels is de tafel bezaaid met papieren.
Ik wil mijn bed in...
Wordt vervolgd. 

Ineens oorverdovende stilte...soort black-out.
Stress doet rare dingen met een mens.
Kan ineens niks meer vinden.
Gister was een goeie dag, deze tot nu toe erg fout.
Angst in mijn achterhoofd iedereen te verliezen...

3 opmerkingen:

  1. herkenbaar..ik word ook beroerd van alles wat ik moet regelen en ben goed in uitstellen :(

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik gun het niemand maar ben blij met je eerlijkheid. Voel me er soms erg alleen in. Maar we geven niet op...straks doodmoe mijn bed in.

      Verwijderen
  2. je bent daar zeker niet alleen in, hier zit nog zo eentje
    stressen bij papierwerk, niet begrijpen wat er in die brieven staat, lettertjes die dansen, angstzweet,...

    BeantwoordenVerwijderen