De gesprekken met mijn jongste zoon...

Altijd weer bijzonder en vaak weer...confronterend!
Vanavond ging het echt weer over van alles
Meestal begint het tegenwoordig over ...de corona!
Heb inmiddels geleerd om dat zo kort mogelijk te houden.

Wil er graag over schrijven, maar dat ligt gevoelig!
Maar zo'n contact als ik nu met hem heb,had ik helaas nooit met mijn vader.
Als ik ze belde en mijn vader kwam aan de telefoon. was het meteen;
Je moeder is er niet!



Ik kan het hem niet kwalijk nemen, het was een andere tijd.

Met mijn jongste zoon praat ik meestal over van alles..
Vandaag dus over films en over hoe we dromen...

Hahaha, dan komt het; ja, maar jij bent oud....

( De film ALIEN is nu op tv,al tig-keren gezien)
O ja, het gesprek met mijn zoon;
Je klinkt helemaal niet als homo...

Tja, dat ik geen stereotype ben, dus niet echt als hoe men'
de homo-man nog steeds graag wil herkennen?

Nou ja, we praten soms op het kantje, begrijp je?
Uiteindelijk heb ik hem weer een stukje van de puzzel verteld...
Hoe ik zijn moeder heb ontmoet...enzo, enzo...


Het zijn vaak lange gesprekken, waarbij van alles boven water komt..

Eigenlijk een prachtig geschenk, een geschenk dat soms even pijn doet