Eigenlijk niet meer dan een ondergrond!

Over het mans-figuur links ben ik goed te spreken...
Maar dan dat grote hoofd ernaast!
Dat gaat nog een fikse worsteling worden...



Nee, deze ga ik niet naschilderen!
Gewoon voor de spiegel gaan zitten
om dan tekeer te gaan als een beest!


En zo blijkt steeds meer welke betekenis schilderen voor mij heeft.
Het blijkt gewoon een vorm te zijn van het aangaan van de strijd.
De strijd met Mezelf.


Weer de hoogste tijd voor een geschilderd zelfportret!