Hoe zien we onszelf eigenlijk?

Wat zijn we als mens?

Een omhulsel met bruikbare organen

om een ander te behoeden voor het sterven?

Donorregistratie...

Hebben we dan geen enkel respect meer voor

het persoonlijke leven?

Jezelf zien als een zielloze robot...

 'Als ik toch dood ben, mag je gerust alles van me gebruiken'.

Tja, maar als je het laat rotten ben je eigenlijk een egoïst!

En dan gaan we sentimenteel doen als er iemand overlijd?

Misschien verwacht je een diepgaand stuk over

het wel of niet beschikbaar stellen van je organen..

Dat stuk komt niet, het zou veel te lang worden!

De ziel van een mens is toch klinkklare onzin?

Ervaar je dat dan echt zo?

Dan word je een object voor de kringloopwinkel...