Niets bijdragen, behalve hetgeen er staat.


( Verdere eventuele info over dit weblog, helemaal onderaan de startpagina. Tevens vind je er blogs die ik volg en indien je deze blog wilt volgen, de volglijst.) En nu maar hopen dat er bezoekers zijn die dit lezen...





maandag

Noem het onthechten.

Onthecht je maar vast van samenhang tussen foto en tekst.



De vraag waarom juist ik (of jij) op het pad van de onthechting komt is onbelangrijk.
Misschien interessant om uit te zoeken als je je nog niet op dat pad bevindt, maar eenmaal op die weg is het belangrijker die weg zèlf te ervaren.
Waar bevindt je je, wat gebeurt er met je?
De weg van onthechting is geen weg waaraan je je dient te hechten (...). Het zou een bizar soort 'vasthouden' worden. Een spirituele illusie die je jezelf aanpraat.

Heb je niet ooit van alles 'vastgehouden' en 'verzameld' in je leven, dan zou je de weg van onthechting nooit herkennen en al naar gelang dat vasthouden en verzamelen diep in je geworteld zit, zal de weg van onthechting vervreemdend kunnen werken.
Zeker in het begin....

Terug bij mijn puur persoonlijk beleven voelt 'onthechten' als iets wat geen gemis achterlaat. Geen sentiment, geen 'kwijtraken'. Wat er wel gebeurt is dat het vervreemdend werkt, je bevindt jezelf op bepaalde momenten in situaties waar je niet meer hoort. En toch ook weer wel. Veel meer toeschouwer dan deelnemer, minder 'mening', meer waarneming.

Onthechting....geen ruimte meer voor oorlog en geweld, want juist die komen voort uit het hechten aan.
Vanuit de cultuur waarin ik ben opgegroeid is 'onthechten' nooit een wezenlijk thema geweest en het klakkeloos overnemen van het onthechten via Oosterse zienswijze is niet meer dan een illusie...Tenzij je het weet te integreren in een leven van boerenkool met worst op klompen.
Onthechten kun je ook zien als een vorm van vrij raken, maar wel vrij in de context van waar je je bevindt.
Leven, al dan niet onthecht, doen we samen.
Zelfs als eenling.





2 opmerkingen:

  1. Onthechting is wat ik heb gedaan met mensen. Vriendschappen die me vaak teleurgesteld hebben heeft het veroorzaakt dat ik er nu anders mee omga. Ik heb mezelf onthecht van mensen. Vriendschappen sluiten is geen optie meer voor mij. Ik verwacht niets meer van mensen en ik wil alleen maar graag op mezelf zijn. Het gevoel van vrij zijn dat maakt me nu gelukkig. Geen valse verwachtingen die je duidelijk weer ongelukkig maken.

    Natuurlijk mag ik graag met mensen gesprekken aangaan zo wereldvreemd ben ik ook niet maar verder ga ik mijn eigen weg. Geen verwachtingen, geen illusies, gewoon Zijn. Het maakt me gelukkiger dan dat ik ooit ben geweest. Ik heb geaccepteerd dat ik een eenling ben.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo is t, zo werkt t en fijn dat je die opmerking nog even op spijkerbed zette. Heel belangrijk.
    Heb het goed Walter :-)

    BeantwoordenVerwijderen